Het concept
FMT ( Functionele Manuele Therapie) is een geheel nieuw behandelingsconcept in de manuele therapie. Het gaat er van uit, dat het menselijk lichaam op het ontstaan van een probleem in het bewegingsapparaat, altijd in zijn totaliteit reageert. Het lichaam moet het probleem op andere niveaus compenseren.
De praktijkervaring van meer als 120.000 behandelingen laat zien, dat deze compensaties zich over het gehele lichaam verspreiden, maar wel altijd volgens een vastgelegd patroon. Daarom zijn deze compensatiemechanismen altijd makkelijk te herkennen.
De ervaring laat ook zien, dat de systematiek waarin deze compensatiemechanismen zich bevinden, de allerhoogste prioriteit in de behandeling moet hebben, als we snelle en langdurige resultaten willen bereiken.
De lokale, op het pijngebied beperkte therapie is in de FMT absoluut geen thema. De samenhangende systematiek wordt onderzocht en behandeld.
Drie dimensionaal functiemodel
Om de samenhangen binnen de zogenaamde oorzaak- en gevolgketens van het bewegingsapparaat goed te kunnen verklaren, maken we binnen de FMT gebruik van een driedimensionaal functiemodel.
Alle functieproblemen kunnen met dit model verklaard worden en laten zich zo in de driedimensionale bewegingsfysiologie van de gewrichten integreren.
We kunnen met dit model alle gewrichten met elkaar in verbinding brengen. Zo is het heel makkelijk te verklaren, waarom een knieprobleem uiteindelijk de oorzaak van hoofdpijn zijn kan, of schouderpijn een gevolg kan zijn van een verzwikte enkel.
StatiekĀ en functiemodel
De FMT wijkt niet alleen vanwege zijn holistisch functiemodel, maar ook op andere wijze af van de gangbare manuele behandelingsmethoden. De wervelkolom is in de FMT altijd de centrale as. Niet alleen functioneel, maar ook wat betreft het zenuwstelsel is de wervelkolom de centrale schakel.
Het facetgewricht en zijn mobiliteit zijn niet de eerste en belangrijkste aspecten in de behandeling. De statiek (stand in de ruimte) van de botstructuren is de onderliggende oorzaak van blokkeringen en functieproblemen.
Daar komt nog bij, dat alle statiek- en/of functiestoringen in de wervelkolom hun uitwerkingen in de periferie hebben. Deze perifere problemen moeten binnen de behandeling net zoveel aandacht hebben als bijvoorbeeld de lage rug, bij pijn in dit gebied. Omgekeerd is het effect precies hetzelfde. Een primair trauma aan de knie kan de oorzaak van bijvoorbeeld nekklachten zijn.
Daarom is het noodzakelijk, de wervelkolom in zijn systematiek van compensaties te behandelen en tegelijkertijd de functiestoringen in de perifere gewrichten mee te behandelen, om snelle en effectieve resultaten bij de patient te hebben. Het gehele lichaam is altijd gestoord, en dus ook te behandelen.
Kijkt u voor meer informatie op www.funktionelle-integration.de of vraag ons.
